Ik vind lang niet al het design mooi. Sterker nog, teveel design bestaat ook. Smaak is niet te koop en ook dat blijkt wanneer voor de zoveelste keer het interieur van een zogenaamde bekende Nederlander in een woonblad of glossy opduikt. Overdadige luxe, schreeuwerig design en teveel voor de handliggende populaire meubelstukken in 1 ruimte. Zo veel geld, zo weinig smaak. Natuurlijk, over smaak valt niet te twisten, maar overdaad schaadt. That’s for sure.

Design is overigens allang niet meer alleen voor de ‘rich and famous’ (of ‘happy few’, ook z’n mooie). Overal waar ik kom zie ik design items. Bij de kapper, bij mijn vrienden, zelfs bij de lokale bank in het centrum van mijn geliefde Breda.

Hoewel echt design niet goedkoop is, is het inmiddels zo belangrijk geworden dat men ervoor wilt sparen en er een aanzienlijk bedrag aan wilt uitgeven. In deze hectische tijden (waarin crisis, bewustzijn en duurzaamheid kernbegrippen zijn )MOET een interieur leefbaar zijn. Gelukkig betekent leefbaar tegenwoordig niet meer alleen praktisch. Naar design wordt niet alleen meer gekeken, maar het wordt ook echt gebruikt. En dat is mooi, want uiteindelijk heeft de meubelontwerper zijn design stuk niet bedacht als museumstuk. Dan had hij of zij wel een ander beroep gekozen.

Dankzij het internet komt ook de ‘gewone’ man eenvoudiger in aanraking met design stukken, terwijl dezelfde persoon vroeger een hogere drempel zag in het bezoeken van een meubelatelier of design woonwinkel. Ook de heldere informatie op websites over de prijs en leveringsmogelijkheden zorgen ervoor dat het tegenwoordig dus zomaar kan dat je in een klein rijtjeshuis in Zaandam een keukentafel met DSR-Eames stoeltjes tegenkomt. Of beter nog, een Eames lounge chair op een zolderverdieping in Renkum. Of nog beter, een Hästens Vividus op een studentenkamer in Nijmegen. Al overdrijf ik bij die laatste misschien lichtelijk.

Interieur en design is voor iedereen mogelijk geworden. Ik heb lange tijd gespaard voor mijn eerste design aankoop. En tot op de dag van vandaag heb ik er geen spijt van gehad. Iedere keer wanneer ik aan mijn Montis XY (ontworpen door Karel de Boer) tafel zit, eet, schrijf, krijg ik een geluksgevoel dat niet in geld is uit te drukken. Ik ben wel erg blij dat ik destijds voor een neutraal object van eerlijk materiaal heb gekozen. Een tafel die me waarschijnlijk nooit zal gaan vervelen en waarvan ik weet dat deze altijd in mijn interieur zal blijven passen.

Ik streef in mijn interieur naar een balans tussen design en prullaria, rust en energie. Verschillende materialen, veel natuur- en kwaliteitsproducten. Ik wissel harde gladde materialen of met zachte, aaibare stoffen. En hier en daar een designpronkstuk natuurlijk. Mijn huis is nooit af, maar het voelt altijd als een thuis. En dat is in mijn ogen het belangrijkste van alles.

 

 

Comments are closed.